جهانِ در حالِ گذشتن، نه در حال است و نه در گذشته‌. که آدم همیشه زمان را گم‌شده می‌یابد؛ که هرچه هست پرده‌های کشیده است و هرچه نیست، پنجره‌های باز!

که آدم، همیشه پیدا خواهد کرد؛ همیشه خواهد رسید. که هرچه با اوست، بشارت است.