حرف‌ها! هی کم و کم‌تر! من اگر ننویسم، چه‌طور باشم؟ بودنی بلد نیست آدم جز بودنی که به او داده شده؛ دنیا حرکت دارد. آدم از حرکت می‌ترسد؛ می‌خواهد ثابت کند.

شیدا در آفتاب

شیدا و بی‌حضور، دنبال باد و برگ؛ ازت می‌پرسم و حرف‌هات بیدارخواب است. پا شو که آمدنم. رسیدنی است زمان. گیلاس‌های سفید و صبرِ سخت.